Kafka'nın bir çok kitabında da değindiği korkunç baba figürü bu kitapta tüm çıplaklığıyla ve tüm sebepleriyle sergileniyor. Bir çocuğun gözünden baba ancak bu kadar güzel anlatılabilirdi üstelik bir mektup tarzında olması ve bunun kitabı hiç de sıkıcılaştırmaması ise cabası. Sanırım 'Dönüşüm' de dahil bir çok kitabının çıkış noktası bu kitapta yatıyor. Bu kitapta karşı koyulamaz, kişinin üzerinde mutlak hakimiyet kuran ve bir yandan kişiyi ezip aşağılayan figür baba iken dönüşümde toplum düzeniydi. Neyse uzun lafın kısası Kafka'nın ,modern insanın yalnızlığını, dışlanmışlığını, ezilmişliğini, kendine yabancılaşmasını ve korkularını, anlatan psikolojik ve bir o kadar da ironik eserleri sonuna kadar OKUNMAYA DEĞER!