AURAZ
@AURAZ
İngilizce Öğretmeni
Lisans
25 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Her kelimesini bir derin nefesi içine çeker gibi başlayıp, yavaş yavaş geri verirken filizlenen tohumlara dönüşünü hissettiğim; gördüğümün buz dağı olduğunu hissettiğim bir kitap daha. Kafanı denize sokmanın, kuma sokmaktan farkı büyüktür. Biri görmediklerinle yüzleştirir, biri görmek istemediklerinden kaçmanı sağlar.
Reklam
Hayat bir kere. Onu da sen olarak yaşa. Kadın Olmaktan Utanma!İnsan
İçindeki güce sahip çıksan yeter. Kendini hatırlarsan, başkalarının hatırlatmasını beklemene gerek kalmayacak. Beklemen, seni sadece kapısı açık bir kafesten çıkarılmayı bekleyen kuşla aynı duruma sokar. Cıvıltılarınla neşelendirmek için varlığını, duygularını, düşüncelerini dağıttığın her yerden ve herkesten topla kendini. Bu kadar dağınıklık seni parçalayıp yok etmekten başka bir şey değil. Sen varlığıyla hayat oluşturabilecek bir güce sahipken, var olmak için görülmen keşfedilmen gerektiğine inanma. Yapıcı ruh sensin. Hayatında ne olacağına sen karar ver. Kadınlığınla gurur duy ve asla utanma. Toplumun senden beklentileriyle sırtında taşıdığın yükleri at. Kendi kanatlarını aç ve kendi gözlerinle seyret manzarayı. Hayat bir kere. Onu da sen olarak yaşa.
Kendin olarak yaşa. Senle, sen olduğun zaman seninle mutlu olanlarla, sen olduğun zaman mutlu olduklarınla yaşa. Değerlisin unutma.
İnsan çocukların böyle şeyler yapabileceğini kabullenemiyor. O yüzden kitabı sonuna kadar içselleştirmem zor oldu fakat alt metni, çocukların bulunduğu zamanı, şartları ve karakterlere yüklenen anlamları inceleyince bütün taşlar yerine oturuyor. Kitap bitti ama kafamın içinde dönen çatışmalar, mücadeleler bitmedi.
İnsan vahşi gücün tadına varınca bir canavara dönüşebiliyordu.
Ve akıl; sağduyu zor olduğu için, hayvansal güdülere tercih edilmiyordu. İnsan; insan olduğunu unutabiliyordu.
Köle miyim Bana Ben?
Kendi Kendimize, Kendimizi Kendimize Köle Mi Yapıyoruz?
Belki de toplumsal İplerin ucundaki kuklalara dönüşüyoruz. Ve farketmedikçe özgürlüklerimiz sıradanlıklara dönüşüyor... Bu sıradanlıklar bizi mutsuz ettikçe, değerini sadece kaybedince anladığımız bir çıkmaza girebiliyoruz. İnsan ne ile yaşardı? İşte onu tekrar hatırlatan ve kendimizi zümrüdü anka yapma tohumları atan bir kitap. Okuyunuz.