"Anlatılmaz bir küçümsemeyle suratıma gülüyordu... beni toz duman eden bir küçümsemeyle... aynı zamanda beni sarhoş da eden... Bir patlama gibiydi, öylesine ani, öylesine şiddetli, bu küçümseyici gülüşün muazzam gücüyle öylesine güçlü bir patlama oldu ki o an... evet o an yere kapanabilir ve ayaklarını öpebilirdim. Sadece bir saniye sürdü... bir yıldırım gibiydi ve bütün vücudumu alevler sarmıştı..."
Sayfa 27 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu