Hər hadisənin sonunda olduğu kimi, burada da Müsyo Puaro çevik zəkası ilə hadisələri gözəl analiz edir. Cinayətlərin səbəbkarlarını psixologiyasından dəyərləndirib, nəticəyə gələn Puaro bu əsərdə də kartlara, oyuna olan münasibətləri diqqətə almışdır. Tək cinayəti yox, gerçək həyatda da ümumən hadisələri Puaro kimi dəyərləndirməyi istədiyimi gizlədə bilmərəm) Kitabın əvvəlində ən maraqlı əsər olduğu qeydə alınsa da, digər əsərləri ilə eyni dərəcədə dəyərləndirirəm. Hamısı çox maraqlıdır .
Həmişə düşünmüşəm ki, ölüm qədər insanların alçaqlığını ortaya qoyan heç nə ola bilməz. Ölünün bədəni soyumamış, kimə nə çatacağı üstündə didişməkdən heç danışmıram.