A.Sarı
@A_sari
Kendimizle ve korkularımızla o kadar doluyuz ki, hiçbir duyguyu, hiçbir insana, hiçbir nesneyi olduğu gibi bütün gerçekliği de göremiyoruz, her şey kendimizle ve korkularımızla oluşturduğumuz prizmalardan kırılarak ulaşıyor bize, her şey olduğundan başka bir biçimde ve olduğundan başka bir yerde görüyoruz, belki de bu yüzden aradığımız şeyleri aramamız gereken yerlerden başka yerlerde arıyoruz. Mutlulukla aramıza, korkularımızı ve kendimizi sokuyoruz.
Reklam
Acaba kendimize en çok savunduğumuz sırada mı alıyoruz en büyük yaralarımızı, en büyük budalalıklarımıza en akıllıca davrandığımızda mı yapıyoruz acaba, rahat ve güvenceyi en çok İstediğimizde mi kaybediyoruz en büyük mutluluklarımızı, en çok korktuğumuzda mı acaba korktuğumuz başımıza geliyor
Sanırım yakında iyileşirim. İçimde ya da uzayda bir şey kırılacak. Bilinmedik yüksekliklere tırmanacağım. Dünyada yalnızca hasat, katlanılmaz bekleyiş ve ifade edilemez bir sessizlik var.
Puan vermedi·72 syf.·
2025 9. kitabı
Şimdilerde umudum çok azaldı. Önceleri arayış içinde durmadan yer değiştiriyordum. Bir şey bekliyordum. Ama ne? Bilmiyordum. Hiçbir fikrim yoktu. Ama hayatın, olduğundan farklı olmayacağını düşünüyordum, yani hayatın adeta hiçbir şey olduğunu. Ama hayat bir şey olmalıydı ve ben o şeyin olmasını bekliyordum, o şeyi arıyordum.
Reklam