Çiya.
@Abakayy
Şu anda okuduğu kitaplar
Kapak fotoğrafına uzun uzadıya baktım. Acaba bu kapak fotoğrafında tam olarak ne gibi mesajlar vermek istemiş Emile Zola... Anladığım kadarıyla yaşlı bir kadın portresi barındırmakta; üzgün, yorgun ve gözlerinde süzülen gözyaşı tanecikleri
Ölüm gerçek,ölüm döşeği tabu, cenaze ortak, yas bireysel... Peki ölüm herkesi eşitler mi? Kitap 47 sayfalık beş öyküden oluşmaktadır. Sırasıyla; aristokrat, burjuva, esnaf, köylü ve işci aile. Her gruptan gerçekleşen bir ölümü ele almaktadır. Ölüm döşeğinde kişinin yaşadığı duyguları, yalnızlığı diğer taraftan da etrafındaki insanların takındığı tavrı kısa ama çarpıcı bir dille ifade edilmiş. Evet hayat şartları farklı olsa da ölüme yaklaştığında yaşadığın duygularının ne kadar benzer olduğu, kişinin son nefesini "yalnız" bir şekilde vermesi fazlasıyla yaralayıcı. Ölüm sonrasında geride kalanların herhangi bir yas süreci içine girmemeleri, hayatlarına kaldıkları yerde çok rahat bir şekilde devam etmeleri ise içimi cız etmedi değil. Yazarımız duyguları genelde çıkar ilişkisi üzerinde yansıtmaya çalışmış. Keskin,net ve ürkütücü. Son olarak da şunu belirtmek istiyorum: İnsanoğlu öleceğini hissettiği halde bir türlü dünya malından kendini soyutlayamıyor, hayallerini erteliyor ve an'ı yaşayamıyor. Sonrasında ise hiç yaşamamış gibi dünyadan silinip gidiyor. Ne acı...
İnce bir kitap ama okuduğunuz zaman bırakacağı etki büyük. Herkesin kendinden, hayatından birşeyler bulabileceği bir yapıt.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Öncelikle kitabın kapağından başlamak istiyorum. Şöyle yazılmış, "Kalıplarını öğren Geçmişini iyileştir ve Kendini dönüştür ". Kitabı ilk elime aldığımda bu cümleler bana çarpıcı ve merak uyandırıcı gelmişti. Kitap kalıplarımızı öğrenmemiz konusunda, geçmişimizi derin bir şekilde ele alıp sorgulamamızı ve ayrıca sonrasında kendini dönüştürme şansı veriyor. Kalıplarının farkına varıp geçmişiyle yüzleşmek isteyen herkesin mutlaka okuması gerektiğini düşünüyorum. Yazarımız kitabı başlıklar şeklinde ele almış. Ve bu başlıklar birbirini çok iyi bir şekilde tamamlamaktadır.
Kitabı okumadan önce hazırbulunuşluk açısından kişinin kendini hazır hissetmesi gerektiğini düşünüyorum. Eğer psikolojik sağlamlık olarak kendinize çok güvenmiyorsanız sizi olumsuz etkileyebilecek bir kitap haline dönüşebilir. Ağır bir depresyon veya zorlu bir süreçten geçiyorsanız bence kitabı okumayı erteleyin. Çünkü psikolojik olarak sizi daha da olumsuz etkileyebilir.
Kitabı okurken çok etkilendiğim bölümler oldu. Ve o süreç benim için fazlasıyla sancılı geçti diyebilirim. Çocukluk travmalarımla yüzleşmek ve o yüzleşme sonrasından kendimi toparlamak kolay olmadı. Bana çok şey katan bir kitap oldu. Her daim aklımda olacak şu cümleyle sonlandırmak istiyorum. Önemli olan yaşanılan günler değil, anlardır.
Kitabı bitirirken derin duygular içinde buldum kendimi. En azından sonunun biraz daha umut verici şekilde bitmesini beklerdim. Beklentiler işte, her zaman gerçekleşecek diye birşey yok sonuçta.
Yazarımız Oblomovu o kadar gerçekçi kılmış ki, her okuduğumda sanki yanımdaymış gibi hissettim. Evet yer yer Oblomov'a kızdığım zamanlar oluyordu. Oblomovdaki isteksizliği, tembelliği gördükçe hadi artık konfor alanın dışına çık, bırak bu tembelliği zaman geçiyor demekten kendimi alamıyordum. Sanırım unuttuğum birşey vardı. Yaşamak bir nevi bir seçimdi ve Oblomovunda seçimi buydu ve yaşadığı hayatı seviyordu. Şikayet etmiyordu. Bu şekilde baktığımız zaman Oblomova kızmaktan ziyade onu anlamış, kızmamış oluruz diye düşünüyorum.
Sevgili Oblomov hayatını dolu dolu yaşamanı çok isterdim ama maalesef senin seçimin sıradan, basit bir yaşamdı. Ben senin masumluğunu iyi kalpliliğini çok sevdim. Son olarak şunu demek istiyorum evet Oblomov'u çok sevdim ama Oblomovluk yaşam tarzını aslaa:)
Kitabı bitirdikten sonra yüzümde küçük bir gülümseme oluştu:)
Son Miguel Ruiz uzun araştırmalar sonucunda bu kitabı yazmıştır. Dört anlaşma hakkında bilgiler sunmaktadır. Bunlar; 1)Kullandığın Sözcükleri Özenle Seç, 2) Hiçbir şeyi Kişisel Algılama, 3)Varsayımda Bulunma, 4)Daima En İyisini Yap. Kitabı okurken kendi içimde içsel bir yolculuğa çıktım ve bu içsel yolculuk bana çok keyif verdi. Kendi hayatımda çoğu zaman bu anlaşma maddelerine ters düştüğüm için tam da istediğim tarzda bir kitap oldu. En azından yaşadığım sorunlarla ilgili derli toplu maddeler var neyin ne olduğu daha net görmeme neden oldu.Küçük küçük notlar aldım. Herkesin bu kitabı okuması gerektiğini düşünüyorum.
Kitabı ilk gördüğümde kapağı ilginç gelmişti açıkçası. Kapak fotoğrafı, ikiz kardeşlerin hikayesinden ziyade öpüşen bir çiftin hikâyesi izlemini yaratmıştı bende. Neye dayanarak bu kapak fotoğrafı seçildi acaba kendime sormadan edemiyorum. Her neyse kapak fotoğrafı saçma gelse de hikayesi güzeldi diyebiliriz. Ahmet ve Mehmet ikizlerinin hikayesi. Yalnızlığı seven Ahmet karakterinin yaşadığı bölgede yaşanan bir kadın cinayeti sonrasında gazeteci bir kızla tanışması ve böylece kardeşinin hikayesini (kendi hikayesini) gazeteci kıza anlatmasıyla kitap akıp gidiyor. Bazen akmadığı yerler de olmuyor değildi. Yazarımız belki de kitabı biraz daha uzatmak ya da okurda heyecan yaratmak için böyle uzatmış olabilir ama bir yerden sonra hadi ya gir de anlat konuyu niye bu kadar uzattın diyebiliyorsunuz:) Eminimki sabırsız okuyucular beni çok iyi anlayacaktır. Sabrın sonu selamettir diyerek herkese keyifli okumalar diliyorum.
