Âşık kendi hakikatini kurar. Gerekirse yalanlarıyla kurar. Kurduğu, kurabileceği her cümlenin öznesi sevdiği kadındır, kafasında gezen her kelimenin doğruluğu, sevdiği kadını kendisine yakınlaştırma gücü kadardır. Hayatında öyle ya da böyle yer tutan herhangi bir şeyin hakikatini belirleyen tek ölçü, o şeyin, sevdiği kadının kalbine dokunabilmesini mümkün kılmasıdır. Bu dünyada erişebileceği tek menzil o kadının kalbidir. Yol, sevdiğin kadının kalbine gidiyorsa yoldur. Onun dışında sadece çıkmaz sokaklardan ibarettir.