Sf 15: Artık kimse bana Neredesin? diye sormuyor. Özgürlük bu mu? Eğer buysa, ben bu özgürlüğü istemiyorum.
Sf 19: Sen varken dünya daha hafifti. Şimdi yerçekimi sadece benim üzerimde çalışıyor sanki.
Sf 28: Birlikteyken yaptığımız o saçma şakalar... Şimdi onları kendi kendime yapınca sadece deli gibi görünüyorum.
Sf 33: Gözlüğünü masanın üzerinde bıraktın. Sanki birazdan gelip dünyayı yeniden net görecekmişsin gibi.
Sf 41: Yatağın senin tarafı buz gibi. O soğukluk yavaş yavaş benim tarafıma da yayılıyor.
Sf 54: İnsanlar Zamanla geçer, diyorlar. Zamanın bir şeyi geçirdiği yok, sadece yokluğuna alışmaya mecbur bırakıyor.
Sf 67: En çok neye üzülüyorum biliyor musun? Bir daha asla kavga edemeyecek olmamıza.
Sf 73: Sen benim sadece eşim değil, hafızamdın. Şimdi geçmişimizi tek başıma hatırlamak çok yorucu.
Sf 82: Dul olmak, sürekli yarım kalmış bir cümle gibi yaşamak demek.
Sf 94: Herkes gidiyor, ben kalıyorum. Oysa planımız bu değildi.