Her orduda özellikle saygıyı hak eden alaylar vardır. Bu alaylar kahramanlardan müteşekkildir. Hem kendileri hem de diğer askerler bu alayları 'ölüm alayları' olarak adlandırır. Ölüm süvarileri, ölümcül keskin nişancılar gibi. Bu, gerektiğinde aralarındaki son asker de can verene kadar savaşacaklarına ant içtikleri anlamına gelmek tedir. Bunlar gerçek kahramanlardır. Ama vatan için yaşamak da vatan uğruna ölmek kadar büyük bir kahramanlıktır. Okuyun, vatanın iyiliği için, kendi halkınızın
gelişmesi için çalışın.
Subayların birçoğu her askerin eve döndükten sonra da vatana yararlı olması gerektiğini sık sık dile getiriyordu.
"Orada insanlar köstebekler gibi deliklerde yaşıyor lar. O deliklerden ne görebilir ya da ne duyabilirler ki? Siz de bir zamanlar köstebek gibiydiniz. Deliklere yine birer köstebek gibi dönerseniz utanç duyacaksınız! Yeni hayatın habercileri olun. Yaşadığınız ücra köşelere gidin ve uyuyan zihinleri uyandırın. Huzur içindeki kültürel çalışmayı koruyan yeni muhafızlar olun.