Belki de artık arkadaşlığımız, iki kişinin birbirleriyle kelimelerden çok sessizlik içinde konuşabildikleri devreye erişmişti. Gerginliğin, rahatsız edici konuşmaların, arkadaşlığı bir gösteriş yapan, yüzeyde bırakan dramatik dakikaların yerini zaman içinde sevgi dolu bir sessizlik alır.
Namussuz bir kalbim olacağına kanser olayım daha iyi. Bu söylediğim dindarca bir şey değil. Yalnızca hayat dersinden öğrendiğim bir şey. Kanser insanı soğuklaştırır, ama öbürü de muhakkak aynı şeyi yapar.
Ben gerek kendimin, gerek benim olacak her şeyin ait olduğu yeri buluncaya dek hiçbir şeye sahip olmak istemiyorum. Henüz bu yerin de nerede olduğunu bilmiyorum. Ama bu yerin nasıl bir yer olduğunu biliyorum.