“ Süratle içi boşalıyordu insanların. İnsanlar can havliyle yiyeceklere saldırıyor, deli gibi alışveriş yapıyor, göz açıp kapayıncaya kadar âşık oluyor, pat diye bağlanıyor ve daha ne olduğunu anlamadan da ayrılıyordu. Dünya telaşlı bir yer olup çıkmıştı..”
Ay, onu gökyüzünün dinginliğine çağırıyordu. Oysa Cadde’den gelip geçenler Ay’dan çok vitrinlere bakıyorlardı. Belki de insanlar, başlarını yukarı kaldırıp da aya bakmak akıllarına gelmediği, onu seyretmeyip zihinlerini dünyanın oyalayıcı işlerine taktıkları için mutsuzdular.. Kim bilir..?