Sevgili Zweig, yine sarsıcı bir duyguyu elli iki sayfaya sığdırmış! Kitabın dokuzuncu sayfasında geçen “ Kendini idrak etmek kendini savunmaktır; ve çoğu zaman boşunadır.”sözü, baş karakter Salomonsonsohn’ın ataerkil kuruntularının kurbanı olmuş, yaşlı ve zavallı bir adam olduğunu açıklar nitelikte. Yaşlı adam, tüm yaşamını karısının ve kızının mutluluğu için harcayıp, karşılığında umursamazlık, sevgisizlik görünce, kendini yok saymanın en yakınları tarafından nasıl bir cezaya çarptırıldığına şahit oluyor. Yaşamının son günlerinde bu acı tecrübeyle sarsılan yaşlı adamın kalbi kitaptada geçtiği gibi yavaş yavaş çöküyor… Kalbin çökmesi kitaba göre kalbin yok olması anlamına geliyor. Umarım, tüm insanlar kalpleri henüz çökmeden kalbinin sesini dinler. Kalbin konuşmasını sağlayabilir ve sadece bir kaç saat içinde ölüşüne şahit olmaz. Kitap acıtan bir cümleyle bitiyor. “ Doktor kontrol etmek için dinlediğinde, kalbi artık yaşlı adama acı çektirmeye son vermişti.
Sizler için hazırladım‼️
Haydi, gördüğün ilk kitabı yorumlara yaz! ✏️
"Bir kitap okudum ve bütün hayatım değişti," diyor Orhan Pamuk, Yeni Hayat romanında. Hangi kitap olacağını okumadan bilemeyiz değil mi?
Kim bilir, o kitap belki de bu kitaptır! 📕