Vazgeçtim artık kokundan,
Bana bakan gözlerinden.
Tenin, tenimden usulca çekildi,
Sanki hiç değmemiş gibi.
Sana bakan bir çift göz var hâlâ,
Ama seni tanımayan bir kalp taşıyor.
Gözlerde ihanetin gölgesi,
Kalpte kopan sessiz bir kıyamet.
Birbirini ezbere bilen bir beden,
Ama yabancı iki duygu
Aynı tenin içinde kayboluyor.
Ve şimdi adını anmadan yaşıyorum,
Dudaklarımda yarım bir veda.
Sevmek bazen susmakmış,
Gitmek ise içimde kalan son cümle.