Okuduğum en iyi kitaplar arasında yerini aldı. Tüm gün beni aralıklarla ağlatan, aralıklarla ana karaktere öfke besleten, içimi bir anda karartıp, ara ara da gülümseten bir kitap oldu. Gözyaşlarım hala yüzümde kurumamışken yazıyorum bunları. Hayatta kalmak, her zaman ödül olmuyor insana. Sevdiklerinin sırasıyla ölümüne şahit olmak, hayatın en büyük cezalarından biri bence.
Artık sana kızmıyorum Fugui. Ne de olsa hayat seni yeterince cezalandırdı. Artık sana sadece acıyorum. Bu kitaptan sonra tekrar bir kitap seçip okumaya başlamak zor olacak benim için, zira etkisinden kolay kolay çıkabileceğimi sanmıyorum.