Sabitlenmiş gönderi
mutsuz olduğunda kırlarda yürüyüşe çıkardı. Fincan tabağı biçimindeki o çukura dek yürürdü. Aslında hep daha uzağa gitmek isterdi;yine de her defasında oraya oturur, pelerininin altına gizlediği küçük kitabını çıkarır,birkaç dize şiir okur ve etrafa bakınırdı.Aslında çok da mutsuz değildi. Artık kırk beş yaşına geldiği de düşünülürse belki hiçbir zaman çok mutsuz, çaresizce mutsuz olup,arada bir tehdit ettiği üzere kocasını terk ederek bu iyi adamın iş hayatını mahvetmeyecekti. Bayan Jarvis tam da inancını kırlarda yitirecek,evreni tanrı'sının yerine koyacak türde bir kadındı.ama ne inancını kaybetti ne de kocasını terk etti.şiirini hiçbir zaman baştan sona okumadı.yine de kırlarda yürümeye,karaağaçların arasından hayvanları seyretmeye ve Scarborough 'a tepeden bakan çayırlarda otururken hüzünlenmeye devam etti"
Reklam
Aynadaki yüzümde kasvetli bir tebessüm belirmesi bu nedenle mi?
" Ciddi ol,budala!" diye bağırıyorum ona. " Gülecek bir şey yok ortada!"
Orada çok kötü bir iş çıkarmıştım, kısa saplı orakla ısırganları biçmeye cesaret edememiştim çünkü canımı yakacaklarından korkuyordum. Bunun üzerine babam hiçbir şey söylemeden onları çıplak elleriyle yolmuş,bana da," Ne zaman canını yakacağına ancak sen kendin karar verirsin," demişti.
Bir süre göle bakan pencereden dışarıyı seyrediyor. Onun baktığı tarafa bakıyorum.
" Oraya Kuğu Gölü adını taktım," diyorum.
Şimdi yüzünde duru bir gülümseme beliriyor, gözlerinde ıslak parmaklıklar, sesinde keskin iniş çıkışlar yok.
" Evdeyken de hep Dickens okurdun," diyor,"bunu iyi hatırlıyorum.Öyleyse bana sorarsan onu bir daha oku," diyor, dirseğini masaya dayayıp çenesini avucuna yerleştiriyor ve ezberden okuyor:
" Kendi yaşamöykümün kahramanı ben mi olacağım,yoksa bu yeri başka birisi mi ele geçirecek,bu sayfalarda göreceğiz bunu."
Reklam