Onun yanında ruhumun tüm gücünü kullanıyordum .Onun yanındayken , kalbimin doğayı kucaklayan yanını olduğu gibi ortaya seriyordum .Buluşmalarımız en güzel duyguların en güzel fikirlerin sonsuza dek süreceğini hissettiriyordu.en saçma hallerimizde bile zeka kıpırtısı vardı .
Çiçeklerin kokularını değiştirdim,çoğalttım
Çocukların sevinçlerini değistirdim,çoğalttım
Bıraktığın yanlızligi bile seninle yeniden kurdum
Yolların iki ucundan da ayrılığı kaldırdım.
Oğlan çok güzel gülüyordu
Gülmek de değil
Saçlarının telinden parmaklarının ucuna
Bütün vücudu Bayram yeriydi.
Kız gözlerine inanmış
Oğlana gözlerinden daha çok inanmış
Kirpiklerinin altından gülüyordu dünyaya .
Şimdi istanbulun bütün yoksul sokakları
Bir penceresi Leyla bir penceresi Mecnun
Yıldızlı bir çöl masalının içinden geçiyor...