İslamiyet, insanı insanın kulu veya kurdu gören Batı medeniyetinin aksine, İnsanı Allah'ın kulu sıfatıyla eşit görüyor ve hangi sebeple olursa olsun insanın insana üstünlük taslamasına veya bu üstünlüğü bir zulüm aracı haline getirmesine İzin vermiyordu.
Uzaklaştıkça sevincim arttı, şeytana uymamayı başarmıştım. Hâlâ temiz ve dürüst biriyim diye düşündükçe kişilik sahibi olmanın, enkaz dolu bulanık insan denizinde beyaz bir fener gibi ışıldamanın güzel duygusu sardı içimi. Yemek yiyebilmek için başkasının eşyasını rehine vermek mi, hesap gününe kadar tıkınıp kafayı çekmek mi, ruhta ilk küçük yarayı açmak mı, onura ilk kara lekeyi sürmek mi, kendi gözünde alçağın biri durumuna düşmek ve aynaya bile bakamaz olmak mı? Asla! Asla! Bunu cidden düşünmüş olamazdım..