Adeviyye
@Adeviyye
Şu anda okuduğu kitap
Çok konuşmak fikri dağıtır. İnsanlar sessizlikten ve düşünmekten kaçarlar. Bu durumda Allah'ı nasıl idrak edecekler? Allah'ın adını derin düşünme ve sessizlik içinde idrak etmeden, içlerinde onu bulamadan ananlar, ancak isimsiz bir şeye seslenmiş olurlar.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ben ve zaman birer süvari ve atız. Ne o beni geçiyor ne de ben onu.
Güzel bir sabah. Uzun zamandır ilk kez mavi gökyüzüne, kuşlara, bulutlara bakıyorum. Kahve içmek, sigara yakmak, gazeteye göz atmak, hepsi zevkli bir şey oluyor ansızın. Uzun zamandır ilk kez, sırtımdaki muazzam yükün kalktığını hissediyorum. Bacaklarımın koşabilecek kadar güçlü olduğunu hissediyorum. Uzun zamandır ilk kez gücünü toplamış olan kollarımı kullanarak bir şeyler yapmak istiyorum. Yerden bir taş alıp ötedeki boş araziye doğru fırlatıyorum. Delikanlılığımda bir ara iyi bir beyzbol oyuncusuydum. Onu hatırlıyorum. Tertemiz sabah havasını içime çekiyorum. Mutluluktan gözlerim yaşarıyor. Kafeteryaya ulaşıyorum. Bir kahve söylüyorum.
Çenem göğsümde, mevcudiyetimin devasa boşluğuna gömülerek öylece kalıyorum.
... inanılmaz derecede küçük ve yardıma muhtaç oluşu karşısında panikliyordum. Çok güzeldi, yumuşacıktı. Bu kadar kırılgan bir varlığı nasıl koruyacaktım dünyadan? Bana emanet olduğunu düşününce hafakanlar basıyordu. Onu büyütecek, insanlar arasına karıştıracaktım. Bütün o yıllar yıllar boyunca annesi olacaktım. Hiç bitmeyecek bir görevdi bu. Geçecek dedikleri hiçbir şey geçmeyecekti.
