Oturdu büstün üstüne, o tek kelamından sonra,
Sanki kısa sözcüğüyle, döküvermişti içini,
Kımıltısız sakin sakin, duruyordu oracıkta
Dedim 'Dostlar uçup gitti bıraktılar tek başıma,
Yarın sen de terk edersin yitik umutlarım gibi!'
Beni duyup dile geldi, cevap verdi, 'Asla!' dedi.
Bu kuzguni simsiyah kuş, yüzündeki ifadeyle,
İçimdeki kasvetimi döndürmüştü tebessüme,
Dedim: 'Sayın Bay Kuzgunum, sizin için çok üzgünüm,
Tüy dökülmüş, ibik gitmiş, ama sen Anka gibisin!
Güzelliği düşünmek bile bence dünyanın en yoğun, en yüce ve en katışıksız hazlarından biridir. İnsanlar güzellikten söz ettiğinde, aslında, akılla algılanan bir nitelikten değil ruh ile algılanan yüce ve saf bir güzellikten bahsetmektedirler.