““Niçin siz insanlar,” diye haykırdım, “bir konudan söz etmek için, hemen, bu budalacadır, şu akıllıcadır, bu iyi, şu kötüdür demek zorundasınız! Bu ne anlama geliyor? Yargıladığınız eylemin içsel koşullarını araştırdınız mı? Eylemi meydana getiren, onu bir zorunluluk haline getiren nedenleri kesin olarak belirleyebiliyor musunuz? Eğer öyle yapmış olsaydınız yargılarınızı öne sürerken bu kadar aceleci olmazdınız.”
Evet, sevgili Wilhelm, dünyada yüreğime en yakın olan varlıklar, çocuklardır. Bu ufaklıkları izlerken ilerde onlara o kadar gerekli olacak bütün erdemlerin, bütün güçlerin filizlerini görüyorum; şimdiki dik kafalılıklarında geleceğin kararlılığını, çoşkularında, ilerde dünyanın tehlikelerini atlatmak için gerekli olan mizah yeteneğini ve aldırmazlığı seziyorum; apaçık ve bir bütün halinde !