Fariz Namazlı
@Advic
Biz o yaşlarda öyle değildik. İdeallerimiz vardı bizim. Topluma karşı sorumluluklarımız ... Devrim yapmaya soyunmuştuk. Ama bizi ezip geçen 12 Eylül 1980 darbesinden sonra cıscıbıldak ortada kaldık, kimse arkamızdan ağıt yakmadı. Hala "terör ve anarşiyle" anılan lanetli kuşağımıza verilen ad bile uyduruk: "78'liler..." Ne demekse? Belli ki 68'lilere öykünerek konmuş. Oysa "Yüce Ütopyalar ve Hazin Hezimetler Kuşağı" adı daha çok yakışırdı bize.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Tarihe yapılacak en büyük ihanet onu anlamamaktır, bu şekilde geleceğe de ihanet etmiş olursun.
Türkiyənin 19-cu əsr yazıçısı Samipasazade Sezainin yeganə romanı olan "Sergüzeşt" əsəri XIX əsr Osmanlı dövründə köləlik haqqındadır, bir əsir qız və bir varlı təbəqədən olan oğlanın gizli eşqindən bəhs edir. Əsər həm də əsir qız vasitəsi ilə cəmiyyətdə kölələrin satılması, onların hüquqsuzluğuna diqqət çəkir.
- Niçin ağlıyorsun?
- Hiç... Ağlamak biz esirlerin en doğal, esirliğin en büyük hakkı değil mi? Biz o hürriyyete bile tam tamına sahip değiliz. Azıcık ağladığımızı görseler kırbaçla karşılaşırız.
