İnsan bir sarhoşken bir de gülerken geleceği unutur, hayatı umursamazdı. Acı çekerken zamanın durması gibi, gülerken de zaman dururdu. Geçmiş ve gelecek silinir, an denen sonsuzluk kalırdı.
İnsan kendisiyle yetinmeyen tek varlıktır, Doktor. Kuş sadece kuştur, çoğalır ve uçar. Ağaç sadece yeşillenir ve meyve verir. İnsan başkadır, hayal etmeyi öğrenmiştir. Var olanla yetinemez.
Yoksulların hayal merakına, hastalıklarda tanış olmuştum. İlaç kokulu hastane koridorlarında umutsuzca beklerlerdi. Çok hasta düşer, erken ölürlerdi. Son nefeslerinde dünyaya bakışları yarımdı. Bakışlarında sitem değil merak vardı.