Fariz Namazlı
@Advic
Kendi derdine düşmüş bir insan, her ne kadar biri olursa olsun, nihayetinde ister istemez başkalarına karşı kayıtsız kalırdı.
Reklam
Gürcü yazıçı Nodar Dumbadzedən sayca oxuduğum 4-cü əsərdir. Bu əsər onun avtobioqrafik əsəri hesab edilir. 2-ci dünya müharibəsi illərində Gürcüstanın bir kəndində nənəsinin yanında yaşayan Zuriko dostları İliko və İllarionla başlarına gələn hadisələri incə yumorla təsvir edir.
Selincerin “Çovdarlıqda uçurumdan qoruyan” əsəri kimi bu əsər də adamın əhvalını qaldırır.
- Yaxşı, oğlum, bax deyirsən ki, yer üzündə əvvəlcə heyvanlar, sonra insanlar əmələ gəlib. Elə isə inəkləri və keçiləri kim sağırdı?
- Heç kim! Südün bir hissəsini buzovlar əmirdi, qalanı da tökülüb gedirdi.
Mənə elə gəlirdi ki, pitekantrop nəslinin bu əsl varisinə ərə getməyə razı olan bir qadın yer üzündə tapılmadığı üçün o, istər-istəməz rahibliyi seçmişdir.
Reklam