Unutulmak ölüme en yakın sokaktır Kahraman'ım.
Ve ben ki yatınca belki kim olmaya uyuyacağım.
Âh, herkes bir gün kendi olacak!
Uyuyalım...
Edip Cansever
Ben geldim geleli açmadı gökler;
Ya ben bulutları anlamıyorum,
Ya bulutlar benden bir şeyler bekler,
Hayat bir ölümdür, aşk bir uçurum;
Ben geldim geleli açmadı gökler...
Sezai Karakoç
O bir çay istemişti, trenin içinde
Biz tren yolcusuyduk, çölün içinde
Ben yalnız kalmıştım, senin içinde
Oysa kaç kişinin yerine sevmiştim seni!
Aşkı geçtik, gözlerini açabilirsin.
(Haydar Ergülen)
Uyuyalım mı ?" dedi bir süre sonra.
Her ne durumda olursam olayım, her duyduğumda gülümseyerek itaat ettiğim tatlı bir buyruk gibiydi bu laf...
Yanımda olsa, sıkıca sarılırdım.
Değildi...
Ne olurdu kokunun da fotoğrafı olsaydı. Sesin fotoğrafı.Boşluğun fotoğrafı.Parmak uçlarındaki karıncanın.Ruhtaki üşümenin..Ölüm kimseyi bu kadar yalnız bırakmazdı."