Yeknəsəq təhsil sistemini özlüyümdə müzakirə edəndə belə nəticəyə gəlirdim ki, bu təhsil sistemi ömrümüzdən on iki il oğurlayır, həmin müddətdə biz daha çox şey öyrənə bilərik.
O vaxtlar adamlar yavaş-yavaş hərəkət edirdilər. Onlar küçədə gəzişir, mağazalara girib çıxır, vaxtlarını keçirməyə bəhanə axtarırdılar. O zamanlar da bir gün 24 saat idi, ancaq gün çox uzun görünürdü. Heç kim heç yana tələsmirdi, çünki getməyə yer yox idi, almağa heçnə yox idi, daha doğrusu, nəsə almaq üçün pul yox idi.