Agit

Agit
@Agit65
DNA’nın, zıplayan genleri kontrol altına almak için bazı gizli mekanizmalara sahip olduğu anlaşılmıştır. Bunlardan biri avcı-imha aracı gibi işlev gören küçük bir DNA diziliminden yararlanır. Bu dizilim, genin zıplamasını sağlayan bölgesine tutunup onu proteinle sarıp sarmalamak yoluyla zıplamasını engeller ve bu şekilde onu baskılamış olur. Bu baskılama mekanizması zıplayan genleri kontrol altına alır ve egemenliklerini genomun işleyişini bozacak kadar güçlendirmelerine engel olur. Bunun dışında zıplayan genlerin evcilleştirilmesinde de rol oynayabilir. Bir zıplayan gen potansiyel olarak yararlı bir dizilim içeriyorsa öldürücü DNA zıplama becerisini yok ederek bu geni yeni bir rol üstlenmek üzere sabitleyebilir. Bu şekilde zıplama etkisi kaybolsa da yararlı mutasyon saklanmış olur.
Sayfa 167
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Yüzlerce genin eşgüdümlü çalışmasını gerektiren bir genetik değişim, yüzlerce bağımsız mutasyonla değil, zıplayan genlerin tek bir mutasyonu bütün genoma yaymasıyla gerçekleşebiliyordu. Genetik değişimler böylece genlerin zıplamaları, kendi kopyalarını yapmaları ve farklı yerlere konmalarıyla çok hızlı bir yayılım gösterebiliyorlardı.
Sayfa 166
Desidual stroma hücreleri memelilere özgüdür. Başka hiçbir canlıda bu hücrelerden bulunmaz. Bu hücrelerin kökeni gebeliğin kökeninin merkezi bir unsurunu oluşturur. Ama sorunda bu noktada yatar. Bu tek hücre tipinin ortaya çıkışında yüzlerce gen aynı anda etkinleştiyse gebelik nasıl gerçekleşebildi? Bunun için bütün genom boyunca aynı anda yüzlerce mutasyonun ortaya çıkması gerekirdi.
Sayfa 164
Annenin bağışıklık sisteminin, babadan gelen proteinleri bulup yok etmek için harekete geçip fetüsü öldürmesi riski her zaman vardır. Özelleşmiş hücreler işte bu farkları yumuşatmada rol oynar. (Desidual Stroma hücreleri)
Sayfa 162
Solucan benzeri atalar, milyonlarca yıl boyunca kemikten yoksun vücutlarla yaşamışlardı. Kemik, kendine özgü bir yapıya sahiptir. İskelete sertliğini veren ve büyüme biçimini denetleyen özel protein ve kristalleri üretmede görevli hücre tabakaları son derece düzenli bir yerleşim gösterirler. İskeletin ortaya çıkışı atalarımızı avlarını yakalamaya, avcılardan kaçınmaya ve gezinmeye elverişli, daha büyük ve sağlam vücutlarla donatmıştı. Bu icadı mümkün kılan iskeleti besleyip büyümesine yardımcı olan bir proteindi.
Sayfa 159