agn
@Agnn
28 Temmuz 2001
12 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Həyatımıza girən insanların həyatımızı, ən öməlisi də özümüzü necə dəyişdiyini, bir zaman nifrətlə baxdığımız hər şeyi gün gələndə heç bir hiss-həyəcan keçirmədən etməyimizi Ülkərin həyat hekayəsi ilə bizə əks etdirilir.
Hər şeyin təməli ailədən başlayır, elə sevginin də. İnsana ilk sevgi verən onun ailəsi olmalıdır. Xüsusi ilə də qız övladırırsa atası tərəfindən sevilmək həyata 1:0 öndə başlamaq deməkdir.
Ülkərin atası da övladına qayğı göstərməkdən utanan və bunu özünə ayıb bilən insanlardandır.
Qadınlar üçün onsuz da çətin olan həyat, ailəsi tərəfindən sevgi, qayğı, diqqət göstərilməyəndə daha da çətinləşir.
Şəhəri, insanları, həyatı tanımayan bir gənc qız tək buraxılır. Ailəsi maddi dəstək olsa da, Ülkər ailəsindən ala bilmədiyi sevgisini hansısa tanımadığı yad insanlarda axtarmağa başlayır. Dərdini, başına gələnləri heç kimə danışa bilmədiyi üçün bataqlıqda batdıqca-batır.
***
Ülkərin də dediyi kimi; çalışın səhv etməyin, yoxsa sizi anlamaq istəməyən bu amansız cəmiyyət səhvinizi əsla bağışlamayacaq.
Lap Tanrı bağışlasa da, bağışlamayacaq...
Reklam
6 gündür mənimlə dostluq edən və hər dərdini bölüşən bir insanı itirdim sanki.
Samiyənin yaşadıqlarını sözlərlə ifadə etmək çətindir. Ancaq ifadə edildiyi qədər sanki onunla birlikdə keçdik bütün çətinliklərdən. Oxuduqca hər şeyi xəyal etdiyim üçün, istər uşaqkən Samiyənin Əli ilə gizlincə evdən qaçmağndan ta ki, gəmidəki anına qədər hər şeyi birlikdə yaşadıq.
Hisslər yenidən qarışıb və o şəkildə də donub.
Kitabın üzərindəki " həyatını yenidən başlamağa cəsarətin varmı ? " sualı mənim çox diqqətimi çəkmişdi.
Nell'in ilk başlardakı bəzi duyğuları və qorxuları mənə yad olmadığı üçün kitabı maraqla oxumağa başladım. Eyni Nell kimi xəyalları olan, amma bunları gerçəkləşdirməyə özünə fürsət verməmişkən, həyatını dəyişməsi və xəyallarının arxası ilə getməsi məni də ruhlandırdı, xəyallarım haqqında bir daha düşünməyə sövq etdi.
Kitabı 5 yaxud 6-cı dəfədir oxuyuram. İlk oxuduğumda, hələ kitabı oxuyub bitirmədən " kitabın adı ilə hekayəsinin nə əlaqəsi var ? " deyə düşünürdüm özlüyümdə. Bir nəfəsdə oxuyub bitirmək istəsəm də, bir yandan da sonlandırmaq istəmirdim. Hər oxuduğumda şok, təəssüf və sözlərlə belə ifadə edə bilməyəcəyim qarışıq hisslər keçirirəm. Oxuduqlarımı qəbullana bilməməyim, " bu necə ola bilər axı ? " demələrim kitabı sonlandırmamı yavaşlatdı.
Bu hekayənin gerçəkci olması da bir yandan məni çox incitdi. Kaş o çarəsiz Bendy Vuenə yardım etmə şansım olsaydı...
