- Kim olduğunu öz daxilinə baxaraq yalnız özün müəyyən edə bilərsən.
- O, aşağı təbəqənin, sadəcə, gözəl geyimli bir nümayəndəsi idi. Ta ki özünə inanana qədər. Ondan sonra əyninə nə geyindiyinin heç bir əhəmiyyəti qalmadı.
Keçmiş gözəldir, çünki insan emosiyanı heç vaxt dərhal aşkar etmir. Emosiyalar yalnız sonradan aşkara çıxır, elə ona görə də indiyə dair deyil, təkcə keçmişə dair hisslərimiz var.
Sonuncu ölən ümidlərdir... Bəlkə, ümidlər ümumiyyətlə heç ölmürlər, insan öldükdən sonra onun ruhunun içinə çökürlər ? Sonra da ruhla birgə yaşayırlar ? Ruhu da ölməyə qoymayan, bəlkə, haçansa cismə dönə bilmək ümididir? .....
- Təsəvvür edirsiniz, heç tanımadığın, tamam başqa yerdə, başqa evdə doğulmuş, başqa cür böyümüş biri çıxır qarşına? Çıxır və içini dəyişdirir. Bir gün sən ürəyində onun qulağına pıçıldayırsan ki, səndən başqa heç kimim yoxdur.