İnsanda: cesed, nefis, ruh denilen kelimelerin ifade ettiği meseleler vardır. Cesed: ruhun oturduğu ve hünerlerini gösterdiği meçhullerin meçhulü ilâhî bir âlet, bir makina...
Malzemesinin esası toprak... Canlılık, bunun bir intizam içinde işlemesi. Bu işleyen makinaya muvakkat gönderilmiş ve hünerlerini izhar için “Ruh” oturtulmuş. İşleyen bu cesedle (ki cesed arza aittir). Onunla (ruhun, cesedi arzularla) mücadelesi uyuşamaması “nefis” denilen nesnedir. Daima mücadele var aralarında. Bu mücadeleyi asgariye indirmek için usuller, kaideler bildirilmiştir. Cesedi nefisten ayırmak ve ruhla arkadaş yapmak... “En büyük mücadele nefs iledir!” buyurmuş. Kim? Resûlü Ekrem... “Nefsini bilen Rabbini bilir.”