Bay Golyadkin’in kalbi deli gibi atıyordu; düşmanının peşinden kanatlanmış gibi koşuyordu. Müthiş bir enerji hissediyordu. Ama Bay Golyadkin bu müthiş enerjisine rağmen, o anda küçücük bir sivrisineğin bile, bir kanat darbesiyle onu yıkabileceğinden emindi.