Ahlal Günay
@Ahlal
8 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ne zaman yazım tarzının birbirine benzediğini düşündüğüm kitapları okusam, içeriklerinin birbirinin aynısı olduğunu ve hep tek bir kalıptan çıkmışçasına devam edeceğini düşünür dururum. Ancak Vejetaryen, beklediğimden daha durağan olduğunu sandığım bir hayatın aslında ne denli komplike duygularla harmanlanmış olduğunu ve insanların bakış açılarının durumlara göre nasıl çeşitlilik gösterebileceğini çok değişik ve kendinden bir tonla anlatıyor. Bir rüya görüp hayatını kökten değiştiren insanların hikayelerine değinebiliyor ya da aldatılmanın gerek aldatılan, gerek aldatan için farklı yöntemlerle özümlendiği paralel bir bakış açısını insanlara sunuyor. Her şeyin açıklamasını yaparken, aslında okuyucunun kafasında keskin bir soru işareti bırakıyor gerçek dünya hakkında.
Bizzat yaşayan insana fantastik görünen bir düşün, aslında ne denli sıradan olduğunu düşünebilecek insanlar için bile en korkutucu kabusundan yeni yeni arınarak uyanmış izlenimi veriyor. Sürekli uykuluymuş gibi yaşıyor bu kitabı okurken insan, ancak rüyanın nerede başladığını, bu yaşanılan sıradanlığın asıl rüya olup olmadığını ayırt edemiyor. Bir Rem uykusunda bilinçsizce yaşayıp, nefes almaya devam ettiğini kestiremiyor. O yüzdendir ki, kitap okurken hem çok insana işliyor, hem de insana bir o kadar uzak ve sıradışı kalıyor. İmgeler basit dille yansıtıyor olması dahi, kitabı okunurken anlamakta kolaylaştıramıyor çünkü kitap her satırında bir empati bekliyor okuyucudan.
Ve de, son olarak, eğer bu kitabı okurken kabus görürseniz kabus sonrası değişimlerini kavramamanız sizin elinizde olmuyor. Çünkü, kabus görmenin, kabusla değişmenin aslında ne olduğunu görmeye başlıyorsunuz ve en küçük hareketiniz bile ( normal bir güne başlarken alınan derin nefes belki , sağdan kalmak yerine soldan kalkmayı tercih
*Karakter hakkında bir takım özellikler (spoi) içerebilir.
Reseng bir suikastçiydi. Kendisinin duygusuz olduğunu sanan ancak düşünceli bir adam olduğunun farkında olmayan Reseng, kişisel bir çıkar doğrultusunda insanları öldürmenin dehşet verici olduğuna inanıyor. Çünkü amaçlar, yalnızca hırslarını yem olmuş insanları kukla gibi oynatıyor . Reseng, sonraki hayatını, hatta hayatının ilerleyen bölümlerini dahi zerre umursamıyor. Oysa ki anlamı bundan (yaşamından) ötesine işaret eden bir ada sahip. Reseng, tüm bu varlığıyla birçok şeye bağlı ve her şeyden öylesine bağımsız bir insan ki, bu insan iş icabı hayatı canla başla yaşayan birisini acımadan öldürebilir. Birçok yara alıp yaşamaya devam edebilir. Herkes gibi ölüm gününün geleceğinin bilincinde olup, hiçbir zaman o gün gelmeyecekmişçesine gününü gün edipn, Bira Hafta'ları yapabilir. Çünkü Reseng, bir suikastçı olarak olarak kendisini öldürmekten, ölmesi gereken bir insan olduğunda paralı bir Azrail olmaktan gocunmuyor. Çünkü Reseng'in bir amacı yok, kişisel sebepleri ve özverileri de yok.
Sadece hata yapmamaya çalışıyor.
Kitabın yazımının, karakterin yapısıyla birebir olduğuna neredeyse inanacağım türden bazı yerleri çok dolu, yer yer çok düşük aksiyonla devam eden bir kitaptı. Çevirisini, çevirisinin ana dilinden bizzat çevrilmiş olması hoşuma giden fazlaca etkenden sadece birkaçıydı . Kitapta bir anda betimlenmeye yüklenilmesi, ardından dümdüz giden yazıların gelmesi bocalamama sebep olsa da, kitabın karakterinin ruh halini yansıttığını düşündüm. Sırıtan bir yapısı yoktu betimlemelerin o yüzden. Şahane, dopdolu hayat şartlarına veya insanların mükemmel hayatlarına değinmiş bir kitap denilemezdi belki, ancak hayattan doğmuş gerçeklere değinilmiş olmasından kaynaklı okunulanın olduğu gibi kabullenilmesi,
