Ahmet uzun

Ahmet uzun
@AhmetU
“Hayat mı bu sürdüğün, kabuğundan, ezberci? Yoksa göz, görüyorum sanmanın öksesi mi? Fezada dipsiz sükût, duyulmazın sesi mi? Rabbim, Rabbim, Yüce Rab, âlemlerin Rabbi, sen! Sana yönelsin diye icad eden kalbi, sen! Senden uzaklık ateş, sana yakınlık ateş! Azap var mı âlemde fikir çilesine eş? Yaşamak zor, ölmek zor, erişmekse zor mu zor? Çilesiz suratlara tüküresim geliyor! Evet, ben, bir kapalı hududu aşıyorum; Ölen ölüyor, bense ölümü yaşıyorum!”
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“Başım; artık onu taşımak ne zor! Başım, günden güne kayıtsız bana. Dalında bir yaprak gibi dönüyor, Acı rüzgârların çektiği yana...”
“Bir mafya babası oğluna mektup yazar ve der ki: “Oğ­lum, iyi bir boks seyircisi olacağına, kötü bir boksör ol, sahaya in ve dayak ye.” Hayatı seyretmek yerine saha­ya in ve savaş.”

Ahmet uzun

, bir kitap okudu
9/10
·163 syf.·
Beğendi
·
4 günde okudu
·
2018 4. kitabı
Yaram var, havanlar dövemez merhem; Yüküm var, bulamaz pazarlar dirhem.