Kimseyi etkilemeyi düşünmeden içimizden geldiği gibi davrandığımızda kendini gösteren ve yaşamımızın kaynağını oluşturan özgür, duygusal, coşkulu, saf ve hayal dolu bir yanımizi içeren özbenlik.
GÖZLERİM O ÇOCUĞU ARAR!
Her gün yürürüm
Bu kaldırımda ben. Maskem,
Emekli öğretmen.
Herkesin maskesi var, Eczacı, Fırıncı, Berber, Polis. Ve gülümseyen o çocuk Maskesiz!
Kaldırımda yürürüm Maskeli,
Ağırbaşlı büyükler, Her şeyi bilen,
"Sor, söyleyeyim"
Diyen yüzler!
Ve gülümseyen o çocuk, "Bilmem, keşfediyorum," diyen 0 gözler!
Kadın maskesi, erkek maskesi, Anne, baba maskesi,
Bakkal amca, komşu teyze, Ne çok maske var!
Yürürüm kaldırımda
Öğretmen maskemle.
Çocuğum senin masken nerede?
Ayıp değil mi, Maskesiz gezilir mi!
Nedense bayılırım
O maskesiz,
Sıcacık gülümseyişe!
Evladım, hiç korkmuyor musun? Maskesiz gezilir mi?
Hergün yürürüm Bu kaldırımda ben, Emekli Öğretmen Yüzüm maskeli. Gözlerim o çocuğu
Arar!
İçim onu Özler!
Bir bilsem, Neden!