Çünkü büyük adamlar hayatın amacını senin gibi zengin olmakta ya da profesörlük süsünde görmüyor.
Senin boş geveze topluluklarında bulunmaktansa kendi düşünceleri ile başbaşa kaldığı için ona asosyal diyorsun...
İçinde bulunduğun soysuzluk uçurumunda Küçük adam, onu "anormal" olarak, "normalliğin baş örneği" diye kendinle karşılaştırmaya cüret ediyorsun.