Mesela deniz Tanrı eksik etmesın ama bizden uzak olsun daha iyi .İnsana hüzün vermekten başkâ şeye yaramaz .Baktıkca aglayacagınız gelir.Bu uçsuz bucaksız su kitlesi önünde ruh ezilip büzülür.Hiç değişmeden alabildiğine uzayıp giden bu güzel manzarada yorulan göz , dinlenecek bir yer bulamaz...
Düşünmek için, kalpsiz mi olmak gerekir sanıyorsunuz .Hayır düşünmeyi besleyen sevgidir .Düşen insana el uzatın mahvolan bir insanla alay etmeyın onun halıne ağlayın SEVİN ONU ! Onda kendinizi görün ve ona kendinizmiş gibi bakın .
Herkesin ona mutluluk veren gözlerini kapattığında gördüğü zihninin onu o rahat güvenli ve sıcak köşeye sürüklediği bir yeri vardır . Benim için bu yer zümrüt yeşili duvarları ve geceleri parlayan yıldızları çevreleyen büyük pencereleri olan kitapeviydi