Ahya
@Ahya
Kitabı birinci tekil anlatımla okuyoruz. Belirsiz bir gelecekte İngiltere'de geçen hikayede Alex'in yaşantısı ve bunun üzerinden iyilik, kötülük, tercih, zorunluluk gibi bazı konular anlatılıyor.
Kendisi 15 yaşında ve öğrenci. Bir kere bile okula gitmedi gerçi. Üç arkadaşıyla beraber kurdukları bir çeteleri var.
Kitabın ilk bölümü boyunca tek yaptıkları gasp, tecavüz ve insan öldürmek. Üstelik ne aileleri bundan haberdar ne de hükümet sokaklarda terör estiren bu tarz çetelere karşı bir şey yapabiliyor. Bu yüzden ilk bölümü hiç sevmiyorum. Yaptıkları şeyler çok korkunç. Ayrıca inanılmaz derecede argo kelime var. Yazar bu kitap için 'Nadsat' adlı bir dil oluşturmuş. Yani Alex ve çetesinin kullandığı argo kelimeleri. Karakterin sürekli "kardeşlerim, dikizlemek" kelimelerini kullanması cidden sinir bozucuydu. Kitaba hiçbir anlam veremedim ve nasıl modern klasikler dizisinde yer aldığını düşündüm. Üçüncü bölüme geçtiğimde anladım. Kitapta bir deney yapılıyor. İnsanların hür iradelerini saf dışı bırakarak bilimsel bir yolla kötülükten alıkoyuyorlar. Yani kötülük yapmamayı tercih etmiyorsunuz. Kötülük yapmamaya mecbursunuz, kendi iyiliğiniz için. İlk ve ikinci bölüm çok uzatılmıştı bunun yerine üçüncü bölümün daha uzun anlatılmasını isterdim. Okuduğum en realist distopya. Yani yazılanların yaşanması fikri çok uzak gelmiyor
"İyilik içten gelir. İyilik bir seçimdir. Bir insan seçemezse, insanlıktan çıkar.." alıntısı kitabın özeti gibi. Kitabı ilk başlarda beğenmemiştim ama okudukça, ilerledikçe kavramaya çalıştım ve gerçekten çok farklı bir konuya sahip.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
"Bu ne biçim dünya yahu? Millet aya çıkıyor ve dünyanın çevresinde lamba görmüş tatarcık misali fırıl fırıl dönüyor, ama yeryüzünde artık kanuna ve nizama aldıran yok."
İyiliğin sebebini aradıkları yok, öyleyse niye tersini merak ediyorlar ki?
Eskiden pek fantastik kitap okumazdım nedense öyle bir girişimde bulunmadım hiç
Şimdi şimdi izlediğim filmlerin kitaplarını okumak gibi bir tutkum var. Çünkü biliyorum ki kitaplar o çok beğendiğim filmlerden daha fazlası ve ne kadar farklı görmek istiyorum. Bazı insanlar "ee sen izledin zaten bunları niye okuyosun??" deseler de.
Aslında ilk çıktığında okumuş olmayı isterdim Açlık Oyunları'nı. İlk kitabı bitirip devam kitabını beklemek nasıl bir his olurdu acaba? Heyecanlı ve sinir bozucu. Muhtemelen böyle. Ya da filmdeki oyuncuları görmeden kafamda karakterleri nasıl canlandırırdım merak ediyorum. Neyse geç de olsa okumuş oldum. Gerçekten birçok distopya kitabına öncülük eden özgün bir kurgu. Harika bir hayal gücü, harika bir kadın ana karakter (ki bu artık pek yok biliyorsunuz).
İlk kitabın konusunu bilmeyen olduğunu sanmıyorum ama birkaç cümle yazayım.
Capitol, geçmişte isyan çıkartmaları yüzünden 13. mıntıkayı yok eder. Panem halkına ders vermek için geriye kalan 12 mıntıkadan her sene 12 ila 18 yaş arası bir kız ve erkek çocuğunu Açlık Oyunları'nda ölümüne yarıştırmak üzere haraç olarak alır. Kitabın baş kahramanı Katniss kurada ismi çıkan kardeşi Prim' in yerine gönüllü olur ve macera başlar!
Kahraman bakış açısını severim, eğer ana karakteri sevdiysem. Olayları Katniss'in gözünden okumak güzeldi. Kitap komple sürükleyici ama Arena'ya girdikten sonraki kısımlar... Neler olacağını bilmeme rağmen heyecanla okudum. Sanırım artık Peeta'yı da seviyorum çünkü ben hep Gale'i sevmiştim. Oluru yoktu ama sevmiştim yani. Farkettim ki birkaç kısım dışında film kitaba çok uygun.
