Aida
@Aida_83
Aynı göklerde uçarlar, ama karganın dünyası başka, kartalın dünyası başka...
Kitabsız bir ömrün nə mənası var?
SDU Azərbaycan dili və ədəbiyyatı İstanbul Üniversitesi İşletme fakültesi
Mersin/Evli
Azerbaycan, 21 Ocak 1983
327 okur puanıŞubat 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Atamın xatirəsiAlıntı
O, sərt idi. Səhər dərsə tələsəndə mən
Bildirməzdi yolda durub boylandığını.
Bircə dəfə söz açmazdı qəlbindəkindən,
Söyləməzdi övlad üçün çox yandığını.
Gizli-gizli məni süzüb gülərdi bəzən,
Durub-durub güc gələrdi əyri qəlyana.
Övladına bircə dəfə "can" söyləməkdən
Övlad üçün can verməyi asandı ona.
Gələn zaman bir əbədi ayrılıq dəmi
Gah istəyib məni görə.
Gah deyib ki, mən
Qoy bilməyim.
O utanıb öz ölümündən.
Ah, o, niyə belə etdi, bu nə qubardı?
Nə zamansa bu nişanda bir atam vardı.
Reklam
Neçə yerdən odlayır ürəyimi
Füzulinin qəzəli.
Arzuları oyadır,
Bulaq üstdən qayıdır.
Başda - yelənmi tir-tir əsən,
Üzdə təbəssümdən - ay.
Dünənin dərdi, qəmi.
Azərbaycan gözəli.
Bu günə də arzusan,
Sabahınsa vüsalı.
Bir hiss olub
Sevinc yaşı, qəm yaşı,
Dodaqlarda birləşir.
Ürəyim, nə var yenə!
Ürək, döyünmə belə!
Puan vermedi·92 syf.··
Beğendi
·2026 17. kitabı
·27 saatte okudu
·Okunma: 19 Nisan 2026 01:12
Bir insanın haykırışlarını, ruh kazılmasını, yabancılaşmasını, aynı zamanda modernistlerin parçalı zihnini ve Türk edebiyatındaki içe dönük yalnızlığı kendine özgü, kapalı ve şiirsel bir dilde okudum kitapta. Kitapta kaos var, okudukça, okuru içine çekiyor. Herkes için yazılmış bir roman değil sanki. İnsanın içindeki eğrilikleri kırılmaları ve ağırlıkları görmek isteyenler içindir.
“Kambur” sadece fiziksel bir metafor değil; insanın zihninde, kalbinde, ruhunda ve düşüncelerinde taşıdığı yüklerin bir simgesi. Kiminin sırtında, kiminin aklında, kiminin kalbinde, ruhunda, kiminin düşüncelerinde var kambur.
Ben beğendim bu keskin ve özgün kalemi. Diğer eserlerini de okumayı düşünüyorum.
Kitap sevginiz tükenmesin.
Kafamda kırk tilki var. Bunlardan:
8'i boş inançlar ile zavallı umutları incelik, duyarlık yerine koyan; herkesin akıl edip de söylemeye utandığı şeyleri zekâ, can sıkıntısını derin duygu, sarhoşluğu çılgınlık sayan; değer biçmeye ve biçtirmeye bir türlü son veremeyen; kabuksuz, kılıfsız, kendilerine ölü bir salyangozun kabuğunu yuva edinemeyen; birlikte dolaşan ama birbirlerine dönüp bakmaya ürken; ne durmayı ne hareket etmeyi bilen çaresiz tilkiler (saf tilkinin en sevdikleri).
Reklam