Aytac Yusifova
@Aitadsch
Şu anda okuduğu kitaplar
Dünya ümidini itirmiş insanlarla doludur... ürəyi qəzəblə dolu olan insanlarla. Hər yerdə nə isə yetişir, dərinlikdə, aşağılarda partlamaq üzrə olan nə isə qaynayır... Bütün bunlar nə ilə qutaracaq? Qırğınla? Bu kiməsə kömək edəcək?
Heç ağlıma da gəlməzdi ki, bizim yaratdığımız sivilizasiyanın dəhşətli toruna düşmüş hansısa canlı məxluq bu qədər azad, bu qədər ağlasığmaz və külək kimi sərbəst ola bilər.
Bir də ki, başqa insanı necə tanımaq olar? Bəlkə, hər kəsin içində başqalarından gizlətdiyi ikinci "mən"i var?
Onlara baxanda dünyada mənə məlum olmayan nə isə baş verdiyini hiss edirəm.
Görəsən, bu uşaqların başa düşmədikləri nə qalıb? Bütün dərin yaralarını, günahlarını, utanclarını – kiməsə danışmaqdansa, ölməyə üstünlük verəcəyin hər şeyi – aydın gözləri ilə görürlər və səni ittiham etmirlər.
Uzun illər boyu həqiqi hisslərini nəzakət maskası altında gizlətməyə elə vərdiş etmişdi ki, indi bu ona asanlıqla başa gəlirdi.