Kendine satanist diyen öyle insanlar vardı ki, Crowley'nin sinirden tepinmesine sebep oluyorlardı. Sırf yaptıkları şeyler yüzünden değil, aynı zamanda her şeyin suçunu Cehennem'e atmaları yüzünden. Hiçbir iblisin bin sene geçse bile tasarlayamayacağı mide bulandırıcı fikirler, ancak eksiksizce çalışan bir insan beyninin icat edebileceği karanlık, anlamsız kötülükler buluyorlar sonra da "Şeytana uydum" diye bağırıyorlardı ve mahkeme bunu hafifletici sebep sayıyordu. Halbuki Şeytan kimseye bir şey yaptırmıyordu. Buna gerek yoktu. İnsanların anlamakta güçlük çektiği şey buydu... Hem gerçek iyilik hem de iç donduracak kadar büyük kötülük insan zihninin içinde vardı.