Akai
@Akai
Açgözlülük, hırs ve aptallık uzak durulması gereken şeylerdir. Alemde kötü bir şeyler olduğunda dikkatle bakarsanız, mutlaka nedeni bu üç olgudan biridir. İyi şeylere bakacak olursan, bilgelik, insaniyet ve cesareti görürsün.
Reklam
Biraz da motivasyon
Gerçekleşmeyecek hiçbir şey yoktur. İnsan aklına koyduktan sonra, gökleri bile istediği gibi yönlendirebilir. Olmayacak şey yoktur. Bir şey olmuyorsa, bu kişinin yüreksizliğinden kaynaklanır. Kişinin, "Gayret etmezseniz, gökleri hareket ettiremezsiniz," dendiğini de aklında tutması gerekir.
Odaklanma sorunumun zirve yaptığı şu dönemde bitirebildiğim ilk kitap oldu. Kitabın son derece ilgi çekici bir konusu var. Anlatım tarzıyla sizi sıkmıyor, ağır bir dili yok ve betimlemelerle sizi boğmuyor yazar.
Özeti ayrıntılı anlatacağım. O nedenle spoiler içerecek yazım.
Ana karakterimiz Charlie Gordon 32-33 yaşlarında zeka geriliği olan bir karakter. 17 yıldır fırıncıda çalışıyor. (Amcası ölmeden önce Bay Donner'ın yanında işe girmesini sağlıyor.)
Ama çabalıyor. İnsanların kendisiyle arkadaş olması için, kabul görmek için, daha zeki olabilmek için...
Yetişkin engelliler merkezine gidiyor okumayı öğrenmek için. Hocası ise Alice Kinnian. (daha sonra ise sevgilisi olacak)
Onu üniversitede bir deney için kullanmak istiyorlar çünkü ümit vadediyor. Azimli biri Charlie. Yapacakları ameliyat sayesinde daha zeki birine dönüşebileceğini söylüyorlar ancak tek sorun bu deneyin daha önce insanlar üzerinde yapılmamış olması. Riskleri de var, eskisinden de kötü bir hale gelebilir. Ancak o kabul ediyor, daha zeki olmak istiyor. Ailesinden de onayı alıyorlar.
Ve ameliyat gerçekleşiyor.
Ameliyat sonrası zekası gün geçtikçe artıyor.
İlk olarak testlerde yenemediği fare Algernon'u yeniyor. (o da bu ameliyata girmiş ve uzun süre zeki kalabilmiş özel bir fare)
Fırındaki işinde ilerliyor. Fırındakilerin yapmakta zorlandıklarını yapabilir hale geliyor. Fırında üretimi arttırmanın yolunu buluyor.
Yazılardaki gramerini düzeltiyor. Birden fazla dil öğreniyor.
Arkadaş olarak gördüğü insanların aslında kendisiyle alay ettiğini görüyor, farkındalığı artıyor.
Kısaca bir morondan bir dahiye adım adım ilerliyor. Ancak umduğu gibi, daha zeki olduğu için insanlar onu daha çok sevmiyor.
Önce iş yerindekiler rahatsız olmaya başlıyor, çünkü bir moron onların anlayamadıkları şeyleri
Sevgi alma ve sevgi verme yeteneğinden yoksun olan zeka, zihinsel ve ahlaki çöküşe, nevroza ve muhtemelen psikoza bile yol açar. Ve ben merkezci bir amaca odaklanan ve insan ilişkilerini dışlayan bir beynin, sadece şiddete ve acıya neden olacağını da eklemek istiyorum.
Zeka düzeyim düşükken, pek çok arkadaşım vardı. Şimdi hiç yok. Oh, çok insan tanıyorum. Hem de pek çok... Ama hiçbiri gerçek dost değil. Fırındaki dostlarım gibi değil hiçbiri. Ne benim için anlam ifade eden, ne de benim bir anlam ifade ettiğim bir arkadaşım yok... Bu sağlıklı bir şey olamaz değil mi?
''Ben zekanın tek başına hiçbir anlam taşımadığını öğrendim. Burada, sizin üniversitenizde zeka, eğitim ve bilgi büyük idoller haline gelmiş. Ama şimdi biliyorum ki, hepinizin atladığı bir şey var: Sevgi ve şefkat eli değmeyen zeka ve eğitim beş para etmez.''
Reklam