Ahmet karakaş
@Akara58
Ömür boyu öğrenme meraklısı bir talebe
Hüzün nedir ?Alıntı
Hüzünleniyorum. Peki nedir şu adına hüzün dedikleri? Hüzün, elde olanı gaib ettiğim için ruhumu bürüyen şeffaf libas; kayb olan ve edilen için duyulan üzüntü. Hüzün, mülkiyet duygusunun bir sonucu; zira bir yaşama sahip ve mâlik olduğumu, yani bir yaşamım olduğunu idrak etmeseydim, onu kaybettiğimi de idrak edemezdim. Varlığından haz aldığım şey, yokluğundan ötürü bana elem veriyor; varlığı hazza, yokluğu eleme yol açıyor.
MüthişAlıntı
Ey gönül, kendini vezn etmeye kantar ara bul! Yürü git, kantarma halis olan ayârara bul! Bezm-i elest’ten beridir kulaklanmda çınlayan dost vasiyyetini ciddiye alıp araya araya nice kantar buldum, lâkin bir türlü ayânnı bulamadım. Ayâr bulduğumu, ayânnı bulduğumu zannettiğimdey se, civarda tartılacak bir kantar bulamadım. Nereden bileyim, nefes’in devamı da varmış, ben de çaresiz de vamına kulak verdim: Kapatırlar seni bir hâl-i haraba yalınız; Ol karanlık geceler kendine bir yâr ara bul! Ol karanlık gecelerde yâri bulmak için, gitmem değil, gittiğim yerden bir an evvel gelmem gerekiyormuş. Bilemezdim. Nasıl bileyim? Geldiğim son noktanın, gitmek için yola çıktığım ilk nokta olduğunu görünce, aynı daire içre devran etmek yerine özgürlüğü seçtim. Dairemi tamamlar tamamlamaz, dışına çıktım. Nâ-mütenahi dairelerden müteşekkil koca bir daire içinde daireler çize çize aramaya devam ettim. “Harabîyim, olsun ne çıkar?” deyû hâl-i haraba yalınız başıma kapatılmış olmaktan gocunacağıma yâr uğruna ağyardan yüz çevirmeyi nimet bildim.
Neyi arıyorum?Alıntı
Her yol ayrımında, önümdeki en makul seçenek, hep bana, yaptığımı yapmaya devam etmek olarak göründü: aramak. Evet, sadece aramak. Her hâl u kârda, hem de ne pahasına olursa olsun aramaya devam etmek. Aramak, aradığımı bulmak anlamına gelmedi hiç. Gün oldu, ne aradığımdan emin olamadım. Gün oldu, doğru yerde arayıp arama dığımdan kuşkuya düştüm. Gün oldu, bulduğumun, bulduklanmın gerçekten de aradığım şey olup olmadığına bir türlü karar vereme dim. Yakîn sahibi olmaya çalıştıkça, yakîn'in yakınına geldikçe, yakî- nim olandan uzaklaştım. Yaklaşan ben oldum; uzaklaşansa o! Kim- bilir, belki de o yakınlaştığında, ben onun yanından uzaklaştım da bilemedim.Hasılı bazen terkettim, bazen terkolundum. Lâkin hep aradım; inadına aramaya devam ettim. Buldukça, bulduğumu zannettikçe, hep daha ilerisine geçmek için yürümeye devam ettim. Aradıkça bulacağımı değil, olacağımı düşünüp müteselli olmaktan geri kal madım. Ne buldum, ne oldum ve fakat bulmaktan da, olmaktan da vazgeçmedim.
