Yurtla okul arasında gidip geliyordum, her şey yabancıydı bana ülke yabancı, insanlar, dil, davranış, okul, yurt, oda, banyo, mutfak, kapı önünde toplaşanlar...
Öğrenciler ortaokulu bitirmişler, liseden ayrılıp gelmişlerdi. Bir okuma parçasını, bir gazeteyi rahat okuyamıyorlardı, yazımları çok bozuktu. Türkiye üzerine hiç bilgileri yoktu. Türkiye coğrafyası, kültürü hakkında birçok Alman onlardan daha fazla bilgiye sahipti. Türklüklerini duvara bayrak asarak, kuran kursuna giderek sürdürüyorlardı. Babaları da öyleydi, Türkiye'den gelen görevliler de böyle istiyordu. Her ülkenin bayrağı vardı, ama o ülkeliler bayrağını ne evine ne de işyerine asıyorlardı. İtalyan olsun, İspanyol, Yunanlı evinde kitap vardı mutlaka, kimlikleri davranışlarındaydı, kültürlerinde. Almanlara karşı da ayıp oluyordu, bir insan ülkesini bilmeliydi, sevmenin yolu onu tanımak- tan geçerdi