Değersizdim, mahkum edilmiş, çiğnenmiştim, başka bir yere kaçmak için büyük çaba gösteriyordum gerçi, ama bu bir iş değildi, çünkü sahip olduğum güçlerle ulaşamayacağım, imkansız bir şeydi söz konusu olan.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İnsanlar sizden uzaklaştığı zaman bırakın gitsinler. Kaderiniz asla onlara bağlı değildir ve bu onların kötü olduğu anlamına da gelmez. Sadece sizin hikayenizdeki rollerinin sona erdiği anlamına gelir.
Size bir şey sormak istiyorum ... daha doğrusu size bir şey anlatmak istiyorum.
Biliyorum, çok iyi biliyorum, karşıma çıkan ilk kişiye yönelmem çok saçma, ama... ben ... ruhsal olarak korkunç bir durumdayım ... mutlaka biriyle konuşmak zorunda olduğu
bir noktadayım ... yoksa mahvolacağım ... eminim bunu anlayacaksınız, eğer ben ...
evet, eğer ben anlatırsam ... Bana yardım edemeyeceğinizi biliyorum ... ama bu suskunluk beni bir tür hasta etti ... ve bir hasta da diğerleri için her zaman gülünçtür.
Hayatım boyunca tek bir düşünceye saplanıp kalmış, monoman insanların her türü hep dikkatimi çekmiştir. Çünkü bir insan kendini sınırladığı ölçüde sonsuzluğa da yaklaşmış demektir.
“Biz kaybedenleriz. Bizde şans yüzümüze gülmez. Bizde şans arkamızdan güler. Hep nereye gittiğimizi sorarlar; neden kaçtığımızı kimse bilmez. Bizi ya sevmezler, ya sevmezden gelirler…”