Bir zamanlar savunduğum kalıpları kendi elimde yıkıyorum.
Bizde aslında böyle dediğim, kendi penceremden güzel görmeye çalıştığım her şey bataklıkmış meğer.
Göremedim
Görmek istemedim
Her şeyi güzel görmeyi kim öğretti bize diyen şairin izindeyim.
Ama artık kalıplara bağlı kalmadan yeniden boyayacağım gökkuşağını.
Renklerini kendim seçerek.
İstediğim gökyüzüne yerleştireceğim.
Yeniden inşa edeceğim beni
Ve bana dair her şeyi.
Dışarıdaki kirli gürültünün sesini kendi elimle kısacağım.
Ve sonuna kadar açacağım yüreğimin sesini.
Tüm dağlarda yankılanırcasına…
Kimine kulakları sağır eden bir ses,
Kimine şakıyan bülbül.
Kendi anlamımı bulup
bir çok dilden çıkan anlamlara sağır olacağım.
Keşkelerden önce iyi kileri geride bırakmak için,
Kendim için…