Yetersizliklerimizle, hoşnutsuzluklarımızla, eksiklerimizle, hatalarımızla yüzleşmek ağır gelir; rayından çıkmış hayatımıza, gerçekleşmemiş planlarımıza, ezilmiş egomuza, yerle yeksan olmuş onurumuza bir sebep ararız. Nedir o? Tabii ki kader. Neden? Yeniden doğurabilmek için. Çabalamak yerine kolay bir tutamak olan kaderin eline sarılırız. Dünyanın en rezil asalakları 'Kaderim böyleymiş,' diyerek gönlünü hoş tutmayı başaranlardır.