Ağaların tarlaları çok… fıkaraların az, çok fıkaranın da hiç yok.”
(Bir cümle, bir memleketin gerçeğini böyle sert anlatır işte. Toprağın bereketi aynı, güneş aynı… ama pay hep başka. Bazı insanlar emekle büyür, bazıları toprakla; bazılarıysa toprağın kenarına bile yaklaşamaz. Bu söz, düzenin pasını insanın yüreğine çivi gibi çakıyor.)