Eşkıyayı korkuyla sevgi yaşatır; yalnız sevgi zayıftır, yalnız korkuysa kindir.”
(Bir eşkıyanın bile ayakta kalması iki duyguya bağlıysa… insanın kaderi kim bilir kaç gölge altında yürür. Sevgi tek başına yetmez, korku tek başına yakar; ikisi birleşince hayatın acı gerçeği ortaya çıkar:
İnsanı yaşatan da bu ikisidir, tüketen de.)