Ben keyif aramıyorum. Tanrı’yı istiyorum, şiir istiyorum, gerçek tehlike istiyorum, özgürlük istiyorum, iyilik istiyorum. Günah istiyorum.”
“Öyle olsun,” dedi Vahşi meydan okurcasına, “mutsuz olma hakkını istiyorum.”
(Mutluluğun dayatıldığı bir dünyada…
Acıyı seçmek bile bir başkaldırıdır.
Kimileri güvenli bir hayatın sıcak kucağına sığınır; kimileri ise insan olmanın tüm yükünü taşımayı göze alır.
Çünkü gerçek özgürlük, yalnızca iyiliği değil, kötülüğü göze almayı da ister.
Ve bazen insanın istediği tek şey…
Kendi mutsuzluğunun bile sahibi olmaktır.)