Aksanur
@Aksuaksa
55 okur puanı
Ağustos 2025 tarihinde katıldı
( kitaptan ön bilgi içerebilir) Kitapta her şey yarım kalmış hatta tekrarlamış gibi hissediyorsunuz. Kızın farklılığını görmek için acı çektirme mi dersin onu paraya çevirmemi dersin ? Senin acını gerçekten kim umursar ki ...biz insanoğlu kendimizi o kişinin yerine bir an bile koyamıyor muyuz ? Halil di herhalde ağaçtayken bir kişi ona taş attığında başka insanların devam etmesi bu olay üzerine;bizi durduran ilk taşı atma korkusumu, içinde ki canavarı çıkarmak için yer bulmanın sevincimi ? Dursun komşuya gelirsek sonda Muzaffer e bakma isteği vicdan azabındandı ama o da kendini bu sisteme soktu ve bu sistem bitmeden kitap sonlandı
Reklam
Kitapta duyguları yazar daha yüzeysel alıyor .Baş karakter kadın daha çok bencil ve ben merkezli geldi aşırı heyecanlı değil ama mantıklı bir olay örgüsü var sondaki sahne ise en doğru karardı ."sadece aynı felaketin içinde birbirimize tutunmuştuk"
Fikrimce kadın karakter ölen kocası ve büyümüş çocukları sebebiyle artık kendisini değersiz hissediyordu onun en büyük hatası kendini başkalarının kendine olan muhtaçlığıyla değerli hissetmesiydi.O erkeğe aşık değildi fakat bir erkeği sadece annesi ,arkadaşı gibi davranarak elde edemeyeceğini bilmesiydi.Stefan Zweig tekrardan bizim ahlak yargılarımızı sorgulattığı bir kitap idi
Ölümüydü beni korkutan yoksa yapamadıklarım ve yaptıklarımı yoksa ölüm sonrası belirsizlik mi bilmiyorum sadece korkuyorum.Yaptıklarımın kaçı bana ait ki sadece oynatılan bir kukla gibiyim bir kaç alkış sonra herkes kendi hayatına
Özgürlükle başlayan mücadele başka bir yerin kölesi olmakla bitti.Bu söylememin sebebi ise "Napolyon ne derse odur "diye düşünceyi durdurmak. Ne olursa olsun kendi düşüncene kulak vermelisin yoksa nerede olusan ol esir olursun
Reklam