Eskiden pencereden karşıya bakınca gölü görürdüm. O zamanlar bambaşkaydı her şey. Babam hiç hasta değildi ne güzel. Öyle sağlıklıydı ki yaz kış demeden her akşam karşı kıyıya kadar yüzüp geri gelirdi. İşçiler arasında yapılan yüzme yarışlarında kaç kere altın madalya kazanmıştı. Şimdiyse tümörden bir madalya takmışlardı babama. Hem de en hızlısından.
Kendimi yokladım. Başlarda hiç geçmeyecekmiş gibi gelen o üzüntüyü aradım içimde. Bulamadım, kalmamıştı.
"Kusura bakma," dedim, "Ben gerçekten daha iyiyim. "